Eileen Chang „Czerwona róża, biała róża”

Eileen Chang „Czerwona róża, biała róża”, Wydawnictwo WAB, seria Nowy kanon.

Pięć opowiadań chińskiej pisarki Eileen Chang charakteryzuje się lekkością i niezwykłą subtelnością, niemal oddają kruchość porcelany. Autorka dużo uwagi poświęca uczuciom jakie towarzyszą bohaterom jej opowiadań.

Fragment opowiadania –  Dugeng i pan Mi „Jej spojrzenie padło na sylwetkę pana Mi. Jego na wpół wyłysiała głowa tkwiła na grubym karku. Za nim, na bladobłękitnym niebie widniał krótki, prosty kawałek tęczy: pasek czerwony, żółty, fioletowy,pomarańczowy. Spóźnione słońce oświetliło balkon, na krótką chwilę malując betonową balustradę na ciemnozłoty kolor. Pan Mi patrzył w górę, na tęczę, myśląc o swojej umierającej żonie, wraz z którą umrze także większa część  jego życia. Cały ten smutek i złość, które towarzyszyły im, gdy jeszcze byli razem, teraz zupełnie się nie liczyły. Pan Mi wpatrywał się w tęczę i czuł, że całą jego miłość do świata przestała być już miłością – zamieniła się w troskę. Dufengu brała się w palto, wzięła szalik pana Mi i wyszła na balkon. Okryj się, zimno – powiedziała. Mówiąc to uśmiechnęła się przepraszająco do ciotki i kuzynki, jakby mówiła: “Wiecie, że robię to dla pieniędzy.Opiekuję się nim dla swojego własnego dobra – to chyba jasne dla nas wszystkich”.